Je main Punjab Jaava

ਮੈਂ ਇੰਡੀਆ ਜਾਣ ਬਾਰੇ ਸੋਚ ਰਹੀ ਜਾ. ਮੈਂ ਅਮਰੀਕਾ ਵਿਚ ਜਮੀ ਤੇ ਪਾਲੀ ਹਾ।  ਮੇਰੇ ਜਨਮ ਟੋਹ ਬਾਦ ਮੇਰੇ ਮਾ ਬਾਪ ਨੇ ਮੇਨੂ ਬੋਹਤ ਚਾਵਾਂ ਨਾਲ ਪਲੇਆ। ਜਦੋ ਮੇਰੇ ਡਾਡ ਮਾ ਇੰਡੀਆ ਆਤੇ ਆਪਣੇ ਪਰਿਵਾਰ ਬਾਰੇ ਦਸਦੇ ਹਨ ਤਾ ਮੇਰਾ ਜੀ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕੇ ਮੈਂ ਇੰਡੀਆ ਜਰੂਰ ਜਾਵਾ। ਓਹ ਧਾਰਥੀ ਦੇਖਾ, ਓਹ ਘਰ ਦੇਖਾ ਜਿਥੇ ਮੇਰੇ ਮਾ ਬਾਪ ਨੇ ਜਨਮ ਲਇਆ.
ਆਖਰ ਦਿਸੰਬਰ ਦੇ ਮਹੀਨੇ ਵਿਚ ਮੇਨੂ ਇੰਡੀਆ ਜਾਣ ਦਾ ਮੋਕਾ ਮਲੀ ਰਿਹਾ ਹੈਂ. ਮੇਰੇ ਡਡ ਮਾ ਨੇ ਮੇਰੇ ਜਾਣ ਲਈ ਹਾ ਕਰ ਦਿਤੀ ਹੈ. ਓਹ ਮੇਰੇ ਜਾਣ ਵਿਚ ਬੋਹਤ ਖੁਸ਼ ਹਨ.
ਪਹਲਾ ਤਾ ਮੈਂ ਪਲੈਨ ਵਿਚ ਬੇਠ ਕੇ ਊਚੀ ਓਦਾਨ ਬਾਰੇ ਸੋਚਗੀ।ਕਦੀ ਸੋਚਦੀ ਹ ਕੇ ਜਦ ਮੈਂ ਇੰਡੀਆ ਦਿੱਲੀ ਪੋਛਾਗੀ. ਮੇਨੂ ਲੇਣ ਵਾਸਤੇ ਮੇਰੇ ਤਾਇਆ ਜੀ ਤੇ ਮੇਰੀ ਭਾਬੀ ਜੀ  ਆਵਾਗੇ। ਇਹ ਤਾ ਪਤਾ ਹੀ ਹੈ ਕੇ ਮੈਂ ਓਹਨਾ ਨਾਲ ਬੋਹਤ ਮਿਲਦੀ ਹੈ. ਮੈਂ ਬੋਹਤ ਚੋਟੀ ਸੀ ਜਦ ਮੈਂ ਤਾਇਆ ਜੀ ਨੂ ਦੇਖਇਆ ਸੀ. ਹੁਣ ਮੈਂ ਬੋਆਹਤ ਵਾਦੀ ਹੋਗੀ ਹ. ਓਹ ਕਿਹਨਾ ਸੋਹਨਾ ਪਲ ਹੋਵੇਗਾ ਜਦ ਮੈਂ ਓਥੇ ਪੋਚਾਗੀ
ਓਹ ਪਿੰਡ, ਓਹ ਘਰ ਜਿਥੇ ਮੇਰੇ ਡਾਡੀ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ, ਓਸ ਪਿੰਡ ਦੇ ਲੋਕ ਜੋ ਮੇਰੇ ਦਾਦੀ ਨੂ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਸਬ ਨੂ ਮਿਲੇਗੀ। ਮੈਂ ਪਿੰਡ ਦਾ ਸਕੂਲ ਦੇਖਾ ਗੀ ਤੇ ਹਰਮਿੰਦਰ ਸਾਹਿਬ ਵੀ ਦੇਖਾ ਗੀ. ਓਥੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਤਾਇਆ ਜੀ ਤੇ ਤਾਈ ਜੀ ਤੇ ਭਾਬੀ ਜੀ ਜਾਣਗੇ। ਓਸ ਗਲਬਾਤ ਓਥੇ ਹਿਮੇਸ਼ਾ ਕੀਤਰਨ ਲਗਇਆ ਹੈ.ਫਿਰ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਵਿਚ ਜਲਇਆ ਵਾਲਾ ਭਾਗ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਲਾਵਾਗੀ। ਮੋਵੀ ਕੈਮੇਰਾ ਲੇਕੇ ਜਾਵਾਗੀ। ਬੋਹਤ ਸਾਰੇ ਕਪਰੇ ਤੇ ਤੋਹਫੇ ਲੇਕੇ ਜਾਵਾ ਗੀ ਮੇਰੇ ਪਰਿਵਾਰ ਵਾਸਤੇ।