Gurdas Maan

ਗੁਰਦਾਸ ਮਾਨ ਇਕ ਗਾਇਕ, ਗੀਤਕਾਰ, ਅਤੇ ਅਦਾਕਾਰ ਹੈ। ਗੁਰਦਾਸ ਮਾਨ ਦਾ ਜਨਮ ਜਨਵਰੀ 4, 1957, ਪਿੰਡ  ਗਿਦਰਬਾਹਾ (ਪੰਜਾਬ) ਵਿੱਚ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ। ਉਸਦੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਨਾ ਸਰਦਾਰ ਗੁਰਦੇਵ ਸਿੰਘ ਮਾਨ ਅਤੇ ਮਾਤਾ ਦਾ
ਨਾ ਬੀਬੀ ਤੇਜ ਕੌਰ ਹੈ। ਗੁਰਦਾਸ ਮਾਨ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦਾ ਨਾ ਮਨਜੀਤ ਕੌਰ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹਨਾ ਦਾ ਇਕ ਪੁਤਰ ਹੈ ਜਿਸ ਦਾ ਨਾ ਗੁਰੇਕਮ ਹੈ। ਗੁਰਦਾਸ ਮਾਨ ਖੇਡਾ ਪਸੰਦ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਕਰਕੇ ਉਹ ਪਟਿਆਲਾ ਆ ਗਿਆ ਕਿਉਂਕਿ ਪਟਿਆਲਾ "Nation's Institute of Sports" ਦਾ ਘਰ ਹੈ। ਪਟਿਆਲੇ ਆ ਕੇ, ਇਸ ਨੇ ਬਿਜਲੀ "board" ਦੇ ਮਹਿਕਮੇ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਵੀ ਕੀਤਾ। ਗੁਰਦਾਸ ਮਾਨ ਨੇ "honorary degree of Doctor of Music" "Wolverhampton" ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਤੋਂ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ।

ਇਸ ਦਾ ਇਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਪ੍ਰਸਿਧ ਗਾਣਾ "ਦਿਲ ਦਾ ਮਾਮਲਾ ਹੈ" ਜਿਸ ਨੂੰ ਇਸ ਨੇ 1980 ਵਿੱਚ ਗਾਇਆ ਸੀ। ਇਸ ਗਾਣੇ ਨੇ ਇਸ ਨੂੰ ਇਹਨਾ ਪ੍ਰਸਿਧ ਕਰ ਦਿਤਾ, ਕਿ ਇਹ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਹਰਮਨ ਪਿਆਰਾ ਗਾਇਕ ਬਣ ਗਿਆ। 1980 ਤੋਂ ਹੁਣ ਤਕ ਇਸ ਨੇ 300+ ਗਾਣੇ ਲਿਖੇ ਅਤੇ ਗਾਏ ਹਨ ਅਤੇ 34 "albums" ਬਨਾਏ। 2009 ਵਿੱਚ ਗੁਰਦਾਸ ਮਾਨ ਨੂੰ UK Asian Music Awards ਵਿੱਚ "best international album" ਇਨਾਮ ਮਿਲਿਆ। 2011 ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੇ Royal Albert ਹਾਲ ਵਿੱਚ ਗਾਇਆ ਅਤੇ ਉਸ ਹਾਲ ਵਿੱਚ ਗਾਉਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਫਕਰ ਮਹਿਸੂਸ ਹੋਇਆ  ਕਿਉਂਕਿ ਲਤਾ ਮੰਗੇਸ਼ਕਰ ਅਤੇ ਨੁਸਰਤ ਫਤੇ ਅਲੀ ਖਾਨ ਨੇ ਵੀ ਉਸ ਹਾਲ ਵਿੱਚ ਗਾਇਆ ਸੀ।

ਗੁਰਦਾਸ ਮਾਨ ਨੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਪੰਜਾਬੀ ਫਿਲਮਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ।  ਉਸਦੀਆਂ ਦੋ ਫਿਲਮਾਂ ਬਹੁਤ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹਨ ਜਿਨਾ ਦੇ ਨਾ Shah-Ishq da Waaris ਅਤੇ  Shaheed-E-Mohabbat  ਹਨ।  2005 ਵਿੱਚ ਉਸ ਨੂੰ Jury  ਇਨਾਮ ਪਰਧਾਨ ਮੰਤਰੀ ਤੋਂ ਮਿਲਿਆ। 

ਗੁਰਦਾਸ ਮਾਨ ਮੈਂ ਪਸੰਦ ਕਰਦਾ ਹਾਂ ਕਿਉਂਕਿ ਉਸਦੇ ਗਾਣਿਆ ਦਾ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕੋਈ ਨਾ ਕੋਈ ਮਤਲਬ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਗਾਣੇ ਹਰੇਕ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਤ ਕਰਦੇ ਹਨ।  ਭੰਗੜਾ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਵਿੱਚ ਉਸਦੇ ਗਾਣੇ ਬਹੁਤ ਮਸ਼ਹੂਰ ਹਨ। ਹਰ ਇਕ ਉਮਰ ਦਾ ਆਦਮੀ ਉਸਦੇ ਗਾਣੇ ਪਸੰਦ ਕਰਦਾ ਹੈ।  ਮੈਂ ਜਿਸ ਵੀ ਪਾਰਟੀ ਵਿੱਚ ਗਿਆ ਹਾਂ, ਉੱਥੇ ਗੁਰਦਾਸ ਮਾਨ ਦੇ ਗਾਣੇ ਜਰੂਰ ਸੁੰਨ ਨੂੰ ਮਿਲਦੇ ਹਨ।

ਕਪਤਾਨ ਕਮਲਜੀਤ ਖਾਲਸੀ ਦੀ ਲੜਾਈ

ਇਕ ਖ਼ਾਸ ਪੰਜਾਬੀ ਇਨਸਾਨ ਹੈ ਜਿਸਨੇ ਮੈਂਨੂੰ ਪਰੇਰਿਆ ਹੈ| ਉਹ ਅਮਰੀਕਾ ਵਾਲਾ ਪੰਜਾਬੀ ਆਦਮੀ ਹੈ ਤੇ ਉਸਦਾ ਨਾਂ ਕਪਤਾਨ ਕਮਲਜੀਤ ਏਸ ਖਾਲਸੀ ਹੈ| ਕਮਲਜੀਤ ਖਾਲਸੀ ਇਕ ਡਾਕਟਰ ਹੈ ਤੇ ਉਹ ਨਯੂ ਜਾਰਜ਼ੀ ਤੋਂ ਹੈ| ਉਹ ਸਾਡੇ ਦੇਸ਼ ਵਿੱਚ ਮਸ਼ਹੂਰ ਬਣ ਗਿਆ ਕਿਓਂਕਿ ਉਹ ਪਹਿਲਾ ਸਿਖ਼ ਆਦਮੀ ਸੀ ਜੋ ਪੱਗ ਦਾਢ਼ੀ ਨਾਲ ਅਮੇਰਿਕੇ ਵਾਲੇ ਸੇਨੇ ਵਿੱਚ ਐਕਟਿਵ ਡੁਟੀ ਪਰ ਲੜ ਸਕਦਾ ਸੀ| ਉਸਨੇ ਇਕ ਓਰਗਾਨਿਜ਼ੇਸ਼ਨ ਸਿਖ ਕੋਅਲਿਸ਼ਨ ਨਾਮਕ ਨਾਲ ਬੜੀ ਹਿਮ੍ਮਤੀ ਲੜਾਈ ਕੀਤੀ ਸੀ ਤਾਂ ਕਿ ਸਾਰੇ ਸਿਖ ਵਾਲੇ ਅਮੇਰਿਕਾ ਵਾਲਾ ਸੇਨਾ ਜੋੜਕੇ ਆਪਣੀਆਂ ਧਰਮਿਕ ਰੀਤਾਂ-ਰਿਵਾਜ਼ਾਂ ਕਰਦੇ ਰਹਿਣ|

ਨਿਯਮ ਹਨ ਅਮੇਰਿਕੇ ਵਾਲੇ ਸੇਨੇ ਵਿੱਚ ਕਿ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸਾਰੀਆਂ ਫ਼ੌਜਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਬਾਲ ਵਿਸ਼ਿਸ਼ਟ ਢੰਗ ਨਾਲ ਰਖਣਾ ਚਾਹਿਦਾ ਹੈ| ਸਾਰੇ ਫੌਜੀ ਆਪਣੇ ਸਿਰਾਂ ਤੇ ਕੋਈ ਟੋਪੀ ਵੀ ਨਹੀਂ ਪਾ ਸਕਦੇ ਹਨ| ਇਹ ਨਿਯਮਾਂ ਕਾਰਨ ਅਮੇਰਿਕੇ ਸੇਨੇ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ ਤੋਂ ਜੋ ਸਿਖ ਵਾਲੇ ਜੋੜਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਨ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸਮਸਿਆ ਮਿਲਿਆ ਹੈ| ਹੁਣ ਤਕ ਸਰਕਾਰ ਨੇ ਨਿਯਮ ਨਹੀਂ ਬਦਲੇ ਪਰ ਕੁਝ ਪਰਿਸਥਿਤੀ ਵਾਸਤੇ ਤਰੁੱਟੀਆਂ ਕੀਤੀਆਂ ਹਨ| ਲੋਕ ਮੰਨਦੇ ਹਨ ਕਿ ਹਾਲਾਂਕਿ ਨਿਯਮ ਨਹੀਂ ਬਦਲੇ ਫਿਰ ਵੀ ਆਸ ਹੈ ਕਿ ਭਵਿਕ ਵਿੱਚ ਬਦਲਣਗੇ|

ਮੇਰੇ ਖਿਆਲ ਵਿੱਚ ਜੋ ਡਾਕਟਰ ਕਮਲਜੀਤ ਖਾਲਸੀ ਨੇ ਕੀਤਾ ਹੈ ਉਹ ਬਹੁਤ ਮਹਤਵਪੂਰਨ ਹੈ ਕਿਓਂਕਿ ਅਮੇਰਿਕੇ ਦੇ ਕੁਝ ਕਾਨੂਨ ਤੇ ਨਿਯਮ ਆਜਕਲ ਨਹੀਂ ਚਲਦੇ| ਸ਼ਾਯਦ ਇਕ ਸਮੇਂ ਸੀ ਜਦੋਂ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਲਗਦਾ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਚੰਗੇ ਸਨ ਪਰ ਸਚ ਹੈ ਕਿ ਇਵੇਂ ਦੇ ਕਾਨੂਨ ਇਨਸਾਫ਼ ਨਹੀਂ ਹਨ ਸਾਰੇ ਅਮੇਰਿਕੇ ਵਾਲੇ ਲੋਕਾਂ ਵਾਸਤੇ ਅਤੇ ਇਨਸਾਫ਼ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਸਨ| ਅਮੇਰਿਕੇ ਦੇ ਨੇਤੇ ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਸਾਡਾ ਦੇਸ਼ ਹਰ ਧਰਮ, ਹਰ ਰੰਗ ਤੇ ਹਰ ਤਰਾਂ ਦੇ ਲੋਕ ਸਵਾਗਤ ਕਰਦਾ ਹੈ ਪਰ ਹਕੀਕਤ ਹੈ ਕਿ ਸਮਾਜ ਤੇ ਕਏ ਕਾਨੂਨ ਹੁਣ ਕੁਝ ਟੁਟਿਆ ਹੈ| ਡਾਕਟਰ ਖਾਲਸੀ ਇਕ ਕਮਾਲ ਉਦਾਹਰਨ ਹੈ ਜਿਸ ਤੋਂ ਅੱਸੀ ਸਭ ਕੁਝ ਸਿਖਿਆ ਸਿਖ ਸਕਦੇ ਹਾਂ|

HW #11- Vikram Saraan

ਜਦੋਂ ਤੋਂ ਅਸੀਂ ਛੋਟੇ ਸਨ ਉਦੋਂ ਤੋਂ ਅਸੀਂ ਮਹਾਤਮਾ ਗਾਂਧੀ ਬਾਰੇ ਸਿਖਦੇ ਜਾਂਦੇ ਰਹੇ ਹਨ। ਕੋਈ ਸ਼ੱਕ ਨਹੀਂ ਮੇਰੇ ਦਿਮਾਗ ਵਿੱਚ ਕਿ ਗਾਂਧੀ ਜੀ ਨੇ ਮੇਰੀ ਜਿੰਦਗੀ ਤੇ ਅਸਰ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਮੋਹਾਂਦਸ ਕਰਮਚੰਦ ਗਾਂਧੀ ਅਕਤੂਬਰ 2, 1869 ਤੇ ਪੈਦਾ ਹੋਏ ਸੀ। ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਜਨਮ ਪੋਰਬੰਦਰ ਸ਼ਹਿਰ ਵਿੱਚ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਲੋਕ ਗਾਂਧੀ ਜੀ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਨਾਲ ਬਾਪੂ ਵੀ ਬਲਾਉਂਦੇ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਗਾਂਧੀ ਜੀ ਸਿਰਫ ਤੇਰਾਂ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਸਨ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਵਿਆਹ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਗਾਂਧੀ ਜੀ ਸਿਰਫ ਪੰਦਰਾਂ ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਸਨ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਬੱਚੇ ਦਾ ਜਨਮ ਹੋਇਆ ਸੀ। 1888 ਵਿੱਚ ਗਾਂਧੀ ਜੀ ਲੰਡਨ ਗਏ ਬੈਰਿਸਟਰੀ ਕਰਨ। ਜਦੋਂ ਅਫਰੀਕਾ ਗਏ ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸ਼ਾਂਤਮਈ ਨਾਲ ਹਿੰਦੂਆਂ ਲਈ ਲੜਾਈ ਸ਼ੁਰੂ ਕੀਤੀ ਅੰਗਰੇਜ਼। ਗਾਂਦੀ ਜੀ ਫਿਰ ਭਾਰਤ ਵਾਪਸ ਗਏ। ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਇਹ ਸ਼ਾਂਤਮਈ ਦੀ ਲੜਾਈ ਹੋਰ ਅਗੇ ਕੀਤੀ। ਗਾਂਧੀ ਜੀ ਨੇ ਕਈ ਵਾਰ ਮਰਨ-ਵਰਤ ਰਖੇ ਤੇ 1930 ਵਿੱਚ ਉਹ ਆਪਣੇ ਸੇਵਕ ਨਾਲ ਸਮੁੰਦਰ ਤੁਰ ਕੇ ਗਈ ਇਹ ਦਿਖਾਉਣ ਲਈ ਕਿ ਭਾਰਤ ਆਪੇ ਲੂਣ ਦੀ ਜੁੰਮੇਵਾਰੀ ਲਈ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਗਾਂਦੀ ਜੀ ਦੇ ਮਦਦ ਨਾਲ ਭਾਰਤ ਨੂੰ 1947 ਵਿੱਚ ਅੰਗਰੇਜ਼ਾਂ ਤੋਂ ਆਜ਼ਾਦੀ ਮਿਲ ਗਈ। ਲੋਕ ਕਦੇ-ਕਦੇ ਇਹ ਭੁੱਲ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਗਾਂਧੀ ਜੀ ਨੇ ਬਹੁਤ ਕੁਸ਼ ਗਰੀਬਾਂ ਤੇ  ਔਰਤਾਂ ਲਈ ਵੀ ਕੀਤਾ। ਗਾਂਦੀ ਜੀ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ ਕਿ ਸਾਰੇ ਲੋਕ, ਤੇ ਹਰ ਧਰਮ ਦੇ ਲੋਕ ਇਕਠੇ ਖੁਸ਼ ਵਿੱਚ ਰਹਿਣ। ਇਹ ਸਿਖਿਆ ਮੈ ਅਜ ਤਕ ਯਾਦ ਰਖਦਾ ਹਾਂ ਤੇ ਸਾਰਿਆਂ ਨਾਲ ਚੰਗੀ ਤਰਾਂ ਰਹਿਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਸ਼ ਕਰਦਾ ਹਾਂ।ਜੇ ਮੈਂ ਇੱਕ ਦਿੰਨ ਡਾਕਟਰ ਬਣ ਜਾਵਾਂ ਗਾ, ਮੈਂ ਇਹ ਗੱਲ ਜ਼ਰੂਰ ਰਖਾਂਗਾ ਤੇ ਹਰ ਧਰਮ ਦੇ ਮਰੀਜ਼ ਤੇ ਆਦਮੀ ਤੇ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਇੱਕ ਹੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਮਦਦ ਦਵਾਂਗਾ। ਗਾਂਦੀ ਜੀ 1948 ਵਿੱਚ ਗੁਜ਼ਰਗੇ ਪਰ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਸਿਖਿਆ ਕਦੇ ਨਹੀਂ ਮਰੇ ਗਈ।