ਅਜ ਜਦੋ ਮੈਂ ਸਵੇਰੇ ਓਥੇ ਤਾ ਸੂਰਜ ਦੀਆ ਕਰਨਾ ਖਰ੍ਕੀ ਵਿਚ ਦੀ ਮੇਰੇ ਬਿਸਤਰੇ ਤੇ ਸਿਧਿਯਾ ਪੈ ਰਹਿਆ ਸਨ. ਮੈਂ ਓਤ ਕੇ ਖਿੜਕੀ ਵਿਚ ਦੇ ਸੂਰਜ ਵਾਲ ਦੇਖਇਆ ਤਾ ਲਾਲ ਰੰਗ ਦਾ ਨਜ਼ਾਰਾ ਬੋਹਤ ਚੰਗਾ ਲਗਦਾ ਸੀ. ਦਿਲ ਕਰਦਾ ਸੀ ਕੇ ਮੈਂ ਦੇਖੀ ਜਾਵਾ ਪਰ ਮੈਂ ਘਰ ਜਾਂ ਲਾਈ ਟ੍ਰੈਨ ਫ਼ਰਨੀ ਸੀ. ਮੈਂ ਤੇਆਰ ਹੋ ਕੇ ਸਾਰਕ ਤੇ ਆ ਕੇ ਟੈਕ੍ਸੀ ਫਰੀ ਤੇ ਪੋਹਾਚ ਗਈ. ਜਦੋ ਟ੍ਰੈਨ ਸ੍ਤਾਤਿਓਂ ਤੇ ਪੋਚੀ ਤਾ ਦੇਕਇਆ ਤਾ ਕੋਈ ਗਦੀ ਵਿਚ ਓਥਾਰ ਰਿਹਾ ਹੈ. ਤੇ ਕੋਈ ਚਾਰ ਰੇਹਾਜ ਹੈ. ਮੈਂ ਵੀ ਗਦੀ ਵਿਚ ਬੇਤਹ ਗਈ. ਟ੍ਰੈਨ ਤੇਜੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ. ਮੈਂ ਬਾਹਰ ਦੇਖਦੀ ਹ ਰਹੀ ਹ. ਲੋਕੀ ਆਪਨੇ ਆਪਨੇ ਕਮਾ ਵਿਚ ਮਾਸਟ ਸੀਗੇ। ਟ੍ਰੈਨ ਦਾ ਬਾਹਰ ਦਾ ਨਜ਼ਾਰਾ ਬੋਹਤ ਸੋਹਨਾ ਸੀ. ਖੇਤ ਆਤੇ ਦਰਖਤ ਬਢ਼ੀ ਤੇਹੀ ਨਾਲ ਪਿਛੇ ਨੂ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹਨ. ਸਾਡੇ ਆਗੇ ਨੂ ਤੇਜ ਰਿਹਾ ਹੈ. ਮੇਰਾ ਸ੍ਤਾਤਿਨ ਆ ਗਇਆ ਤੇ ਗਦੀ ਰੁਕ ਗਈ. ਕੋਈ ਓਥਾਰ ਰਿਹਾ ਹੈ ਤੇ ਕੋਈ ਚਾਢ਼ ਰਿਹਾ ਹੈ. ਮੇਰੀ ਉਮਰ ਦੇ ਮੁੰਡੇ ਤੇ ਕੁਰਿਆ ਸਾਰੇ ਹੀ ਕਹਿਣਾ ਨੂ ਫੋਨ ਲਾ ਕੇ ਗੀਤ ਸੁਨ ਰਹੇ ਹਨ. ਏਕ ਘੰਤਾ ਤੀਹ ਵਿਚ ਮੇਰਾ ਘਰ ਆ ਗਇਆ. ਘਰ ਪੋਚਦੇ ਹੀ ਮੇਰੇ ਦਾਦ੍ਡੀ ਮੁਮ੍ਮ੍ਯ ਨੇ ਮੇਰਾ ਹਾਲ ਚਲ ਪੁਚਇਆ। ਮੇਰੇ ਏਨ੍ਤਾਹਾਂ ਬਾਰੇ ਪੁਚਇਆ। ਮੇਰੇ ਦਡੀ ਨੇ ਮੇਨੂ ਚਆ ਬਣਾਈ ਤੇ ਪਲਾਈ। ਮੈਂ ਆਪਨੇ ਕਮਰੇ ਵਿਚ ਗਈ ਤਾ ਓਥੇ ਵੀ ਸੂਰਜ ਦੀਆ ਕਰਨਾ ਮੇਰੇ ਬੇਦ ਤੇ ਪੈ ਰਹਿਆ ਹਨ. ਮੈਂ ਆਪਨੇ ਕਮਰੇ ਵਿਚ ਬੋਹਤ ਖੁਸ਼ ਸੀ ਫਾਰ ਮੈਂ ਗਲ ਬਾਤ ਕਰ ਰਹੀ ਸੀ ਫੋਨ ਤੇ.