ਮੇਰਾ ਬਚਪਨ
ਸਰੇਆ ਦੀਆ ਬਚਪਨ ਦੀਆ ਯਾਦਾ ਹੁੰਦਿਆ ਹਨ. ਏਸ ਤਾਰਾ ਮੇਰੇ ਬਚਪਨ ਦੀਆ ਵੀ ਯਦਾ ਹਨ. ਮੇਰਾ ਬਚਪਨ ਸ਼ਿਕਾਗੋ ਲਾਗੇ ਬੇੰਸੇੰਵਲ ਸਹਾਰ ਵਿਚ ਬੀਦੀਆ। ਮੇਰੇ ਡਾਡੀ ਨੇ ਮੇਰੇ ਛੋਟੇ ਹੁੰਦਿਆ ਦੀ ਵਿਡੋ ਬਣਾ ਕੇ ਰਾਖੀ ਹੋਈ ਹੈ. ਮੈਂ ਬਚਪਨ ਵਿਚ ਬੋਹਤ ਸ਼ਾਰਤਾ ਕਰਦੀ ਹੁੰਦੀ ਸੀ. ਘਰ ਵਿਚ ਮੈਂ ਸਬ ਤੋ ਚੋਟੀ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਮੇਨੂ ਸਾਰੇ ਬੋਹਤ ਪਿਆਰ ਕਰਦੇ ਸੀ. ਮੇਰਿਆ ਦੋ ਵਡਿਆ ਭੇਣਾ ਹਨ ਜੋ ਦਸ-ਬਾਰਾ ਸਾਲ ਮੇਰੇ ਨਾਲੋ ਵਡਿਆ ਹਨ. ਓਹਨਾ ਵਾਸਤੇ ਮੈਂ ਏਕ ਖਿਦੋਨਾ ਸੀ. ਘਰ ਦੇ ਬਾਹਰ ਗਾਵਾੜਿਆ ਦੇ ਬਚੇਆ ਨਾਲ ਖੇਡੇਨਾ ਤੇ ਲਾਰ੍ਹਨਾ ਵੀ. ਸਾਡੇ ਸਾਰੇ ਗੁਜਰਾਤੀ ਤੇ ਪਾਕਸਤਾਨੀ ਸੀ. ਅਸੀਂ ਸਬ ਰਲ ਕੇ ਪਾਰਕ ਜਾਂਦੇ ਤੇ ਓਥੇ ਖੇਡੇ, ਪੀਗਾ ਝੋਤ੍ਦੇ ਸੀ ਤੇ ਪਿਕਨਿਕ ਮਾਨੋੰਦੇ ਸੀ. ਜੇ ਕਿਸ ਬਚੇ ਦਾ ਜਨਮਦਿਨ ਹੁੰਦਾ ਤਾ ਅਸੀਂ ਸਾਰੇ ਮਿਲ ਕੇਕ ਕਟਦੇ। ਫਿਰ ਏਕ ਦੋਜੇ ਦੇ ਮੂਹ ਵਿਚ ਪੋੰਦੇ। ਮੇਰੀ ਦਾਦੀ ਮੇਨੂ ਆਪਨੇ ਗੋਦੀ ਵਿਚ ਲੈ ਕੇ ਪਾਤ ਕਰਦੀ ਹੁੰਦੀ ਸੀ. ਮੈਂ ਦਾਦੀ ਜੀ ਨੂ ਅੰਗ੍ਰੇਜੀ ਸਿਖੋੰਦੀ ਸੀ ਤੇ ਦਾਦੀ ਜੀ ਮੇਨੂ ਪੰਜਾਬੀ ਸਿਖੋੰਦੀ ਸੀ. ਆਤੇਵਾਰ ਨੂ ਅਸੀਂ ਗੁਰੁਦ੍ਵਅਰਾ ਸਾਹਿਬ ਜਾਂਦੇ ਹੁੰਦੇ ਸੀ. ਇਹ ਪਾਲਾਤਿਨੇ ਵਿਚ ਸੀ. ਸਕੂਲ ਵਿਚ ਪਰ੍ਰਾਈ ਕਰਦੇ ਸੀ ਤੇ ਥੋੜੀ ਪੰਜਾਬੀ ਸਿਖਦੇ ਸੀ. ਮੈਂ ਢਾਈ ਸਾਲ ਦੀ ਸੀ ਜਦੋ ਇੰਡੀਆ ਗਈ ਸੀ. ਮੈਂ ਓਥੇ ਬੋਹਤ ਕਾ ਦੇਖੇ ਤੇ ਅਸੀਂ ਓਹ੍ਨਾਦੀ ਮੂਵੀ ਵੀ ਬਣਾਈ ਸੀ. ਮੇਰਿਆ ਬੋਹਤ ਬਚਪਨ ਦੀਆ ਯਦਾ ਹਨ ਕ੍ਓਕੇ ਮੇਰਾ ਪਰਿਵਾਰ ਬੋਹਤ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਸੀ।
No comments:
Post a Comment